Steeds maar weer blijf ik me verbazen over Minoes, onze poes. Ook al is het -10°C buiten en ligt overal sneeuw; het beestje moet en zál buiten zijn!
Na lang aandringen (véél gemiauw…) laten we Minoes meestal toch maar naar buiten gaan, als een echte Samurai Diepvriespizza Kat!
Om zeker te zijn van thuiskomst vandaag, heb ik zojuist alvast de trein naar huis genomen. Op kantoor was het toch erg stil, en thuis werken gaat ook prima.
In Eindhoven begon het al goed, met een waarschuwing van NS. Beetje jammer, als je als bedrijf je eigen product aftraadt denk ik dan…
Waarschuwing vanuit NS
In Boxtel leek het landschap niet veel veranderd. Hopelijk gaat het morgen beter!
Station Boxtel
De omroepberichten betroffen inmiddels treinen die wél reden, in plaats van wijzigingen of uitgevallen treinen. Toch jammer…
Het is vandaag wederom een witte dag vol verkeersellende. Op kantoor is het dan ook een eenzame Kerst in m’n eentje…
Een kopje koffie doet je goed!
Gelukkig biedt Christmas Songs Radio.com de nodige warmte en is er zeker nog genoeg werk te doen, dus ik hoef me niet te vervelen!
Op Carros.nl las ik het volgende artikel:
De Volkswagen Kever stond in nazi-Duitsland symbool voor de vooruitgang en groeide uit tot de meest populaire auto ooit. Maar dat de originele ontwerper van de Kever een Jood was, Josef Ganz, werd lange tijd ontkend.
Paul Schilperoord reconstrueerde de spannende ontstaansgeschiedenis van deze legendarische auto. In Het ware verhaal van de Kever herschrijft Schilperoord de geschiedenis van de wereldberoemde Volkswagen Kever.
Model met gesloten carrosserie
Na jarenlang onderzoek komt de auteur tot een opmerkelijke conclusie: de eerste baanbrekende ontwerpen van Hitler‘s Volkswagen Kever waren van de hand van de joodse ingenieur Josef Ganz en niet, zoals tot nu toe altijd werd aangenomen, van Ferdinand Porsche.
Dit boek beschrijft het tragische leven van Ganz: van zijn eerste schetsen en prototypes van zijn Maikäfer tot zijn vlucht voor de nazi’s naar Zwitserland. Van zijn vele rechtszaken voor de erkenning van zijn bijdragen aan de Kever tot zijn dood in 1967. Hij stierf in Australië, berooid en vergeten. Paul Schilperoord geeft hem met dit bijzondere boek zijn rechtmatige plek in de geschiedenis weer terug.
Lasser aan het werk
Het ware verhaal van de Kever vertelt het meeslepende en niet eerder vertelde verhaal achter de auto van de eeuw – een verhaal vol intrige en spionage dat Josef Ganz zelf op zijn sterfbed omschreef als: a crime story even Hitchcock could not invent.
Model cabriolet
Aanstaande zondag zal het eerste exemplaar van het boek worden uitgereikt aan Bavo Galama op het Oldtimer Festival op Circuit Zandvoort. Er worden schijnbaar ook prototypes uit begin vorige eeuw van de Maikäfer getoond, dus reden genoeg om een kijkje te nemen!
Vanochtend heb ik de binnenkant van De juffrouw flink uitgepoetst met allesreiniger, en een stukje op de snelweg gereden met open ramen. Gelukkig is het meeste van het muffe luchtje verdwenen, maar ik vermoed dat er pas écht goed gepoetst kan worden als ik het gehele interieur eens verwijder en terugplaats, of eventueel zelfs vervang.
De juffrouw
Mooi hè? Ondanks wat hardnekkige roest (hierover zometeen meer) kon ik het gewoon niet weerstaan om het gele autootje van de vorige eigenaar over te nemen.
Detail achterkant
In het autootje ligt een 1300 motor, maar wat de exacte cylinderinhoud is, is me onbekend. In de papieren staat de exacte cylinderinhoud namelijk geheel niet genoemd? Vreemd…
Bouwjaar 1971
Rijden op de snelweg viel me redelijk mee, ondanks de bijna 38 jaar oude techniek. Op een rustig stuk heb ik even iets harder dan 125 km/u gereden, maar besloot om niet uit te proberen wat de topsnelheid is. Het Kevertje blijkt redelijk gevoelig voor zijwind, dus voelde zo’n 100 km/u een stuk comfortabeler (en veiliger) aan.
Origineel radiootje
Naast een rustig landweggetje heb ik eens wat beter naar het originele Pianola radiootje gekeken. Ondanks het prachtige stukje klassieke techniek, is het wellicht wel iets om in de toekomst een wat modernere versie te plaatsen.
Waarschijnlijk vervloekt menig Keverliefhebber me nu, maar om eerlijk te zijn heeft een functionaliteit zoals CD’s afspelen ook wel iets wat mij betreft… 
Ontgrendeling gordels
Van de ontgrendeling van de veiligheidsgordels ontbreekt een kapje. Eenvoudig om te maken!
Roest carrosserie (deur bestuurder)
Op de bekende plekken zit roest, helaas… Onderaan de deur.
Roest carrosserie (onderkant)
Onderaan de carrosserie.
Roest carrosserie (dak)
Helaas ook op het dak…
Roest carrosserie (scheur)
En onderin de carrosserie zit een scheur in het plaatwerk.
Ondanks de aandachtspunten maak ik me niet zo’n zorgen om De juffrouw. De vorige eigenaar heeft al een heleboel werkzaamheden verricht waaronder aan de versnellingen, de motor, een stuurkogel en handrem. Binnenkort zal ik eens een plan gaan maken met een wat meer ervaren Keverliefhebber. Afhankelijk van hoe lang en heftig m’n Keverkoorts verder doorzet, kan het gele autootje verder in ere hersteld worden.
Een dag later en een aantal ritjes verder ben ik nog steeds erg blij met het Kevertje, inmiddels De juffrouw gedoopt. Het leuke is dat veel mensen op straat spontaan een glimlach op hun gezicht toveren als ik langs kom snorren in het gele autootje. 
Het dashboard van De juffrouw
Inmiddels heb ik wel een aantal puntjes van aandacht gevonden (met name roest), maar heb er niet minder plezier om! Voor de APK zijn we pas in augustus 2010 aan de beurt, dus indien nodig nog meer dan voldoende tijd om wat te knutselen…
Morgenochtend ga ik eerst maar eens beginnen met een goede poetsbeurt aan de binnenkant, in de hoop dat de muffe lucht uit het inmiddels bijna 38 jaar oude Kevertje te verdrijven is. Flink rijden met open ramen hielp al veel, maar poetsen kan geen kwaad vermoed ik zo. Ook heb ik maar een nieuw kentekenbewijs aangevraagd, aangezien de originele papieren nog nét niet van ellende uit elkaar vallen.
Morgen meer, misschien nog wat foto’s van de buitenkant!
Al een hele tijd zeur ik over Kevertjes tegen de mensen om me heen en overwoog eerder om er daadwerkelijk eentje aan te schaffen.
Een stuk sneller dan mijn bedoeling was, maar vandaag was het dan zover!
Der große Tag. Endlich VW-Besitzer!
Op Marktplaats.nl kwam ik een gele Kever 1300 uit 1971 tegen, eerder vertroeteld door een liefhebber. Het leek een mooie kans, welke ik dus gegrepen heb!
Snel meer, met wellicht een fotootje hier en daar.
Zojuist heb ik nieuwe packages gemaakt van 1.9.0-beta6.6. Zoals altijd zal ik ze netjes op de Doomsday Engine Wiki neerzetten.
Logo Doomsday Engine
Honderden digitale bezichtigingen, een aantal publieke biedingen en heel wat emailverkeer later is het zover; na een goede week heeft de brandweerrode Vespa een nieuw thuis gekregen.
Op dit moment gaat het avontuur in de omgeving van Tilburg verder, hopelijk met veel plezier van de nieuwe eigenaar.
Vespa LX50 4-takt
Vespa, vaarwel!
Afgelopen maandag las ik dit in Metro:
Uitzondering op de regel dat in principe alleen de overheid toegang heeft tot je persoonsgegevens is de Kerk.
De stichting Interkerkelijke Ledenadministratie heeft van oudsher ook de mogelijkheid om in de gemeentelijke basisadministratie te kunnen. Dat recht stamt nog uit de verzuilde samenleving, toen Christelijke partijen de macht hadden. Vandaar dat mensen die ooit ingeschreven stonden bij een kerk na een verhuizing onmiddelijk “opgespoord” worden door de parochie in hun nieuwe woonplaats.
Banken pleitten er onlangs ook voor inzage te krijgen in de basisadministratie. Zij willen op die manier fraude, met identiteitsbewijzen, tegengaan.
Schijnbaar is het mogelijk om bezwaar te maken tegen vrijgave van gegevens uit de basisadministratie, zelfs zonder opgaaf van reden. Hoe dit in z’n werk gaat zal ik binnenkort eens onderzoeken, het artikel baart me namelijk enigzins zorgen…
